دریا، غروب، نم نمِ باران، دلم گرفت

غم در نگاه سرد خیابان نشسته استاز انجماد یأسِ خیابان دلم گرفت سخت است بی تو دیدن باران برای منامشب چه قدْر از غمت آسان دلم گرفت شاید تو هم به غربت من فکر می کنیچون یاد کردم از تو، دوچندان دلم گرفت بی تو سکوت خانه چه فریاد می زنداز ساعت این مترسکِ حیران، دلم گرفت بارانِ پشت پنجره مانند گریه استاز دست